Oog in Oog met Peter-Paul

“Toen ik dertien maanden oud was, zei de buurvrouw tegen mijn moeder dat er iets vreemds was met mijn oog. Mijn moeder vertelde dat een vrouwelijke arts van het oogziekenhuis, terwijl ze in de gang stond, het nieuws vertelde: ik had een tumor in mijn oog.

Ik heb dus nooit anders geweten dan dat ik een oog miste, maar ik heb me er altijd voor geschaamd. Ik was bang dat ik daardoor geen vriendinnetje zou krijgen. Daarom wilde ik meedoen aan deze serie, om te laten zien dat het kan. Dat je gewoon kunt leven met één oog. En goed kunt leven.”