Oog in Oog met Harry

“Toen ik voor het eerst met een ooglapje de trap af kwam, zei onze kleindochter: ‘Mooi, opa!’ Dat moment was goud waard.

Sinds ik hoorde dat ik uitzaaiingen heb, staat ons leven op zijn kop, maar het staat niet stil. Oncologieverpleegkundigen begrijpen wat er speelt en pakken het verhaal meteen op als je iets vertelt.

Wat er veranderd is? We genieten meer, praten meer en hebben diepere gesprekken. Familie is nog belangrijker geworden. Als ik mijn zoon zie, geven we elkaar een omhelzing en knuffel. We gaan samen op vakantie en ik kijk naar de jongens als ze thuis voetballen, zelfs als het regent.”