Gijsbert Hötte is na zijn opleiding in het Erasmus MC in het Oogziekenhuis gaan werken. “Mijn specialismen zijn operaties aan de traanwegen, behandelingen van kanker rond het oog, oogverwijderingen en ooglidchirurgie. Ik kijk ernaar uit om ook buiten het ziekenhuis, binnen Vereniging OOG in OOG, mijn bijdrage te kunnen leveren.”
Worden er in het Oogziekenhuis veel oogverwijderingsoperaties uitgevoerd?
Paridaens: “We halen tegenwoordig minder vaak een heel oog weg, zoals we vroeger vaak deden bij oogmelanoom. Dat komt omdat we nu andere behandelingen hebben voor deze vorm van oogkanker, zoals protonenbestraling en gerichte bestraling. Daardoor is een operatie minder vaak nodig.
Maar het Oogziekenhuis doet tegenwoordig nog wel veel evisceraties. Dat is een operatie waarbij de binnenkant van het oog wordt weggehaald, maar de buitenkant blijft zitten. Mensen uit heel Nederland komen naar ons toe als ze een pijnlijk en blind oog hebben waarvoor geen andere behandeling meer mogelijk is.”
Je ziet dat specialistische oogzorg steeds meer op één plek wordt gedaan. Wat vinden jullie daarvan?
Hötte: “Dat gebeurt eigenlijk vanzelf. Als je goed werk levert, weten mensen jouw ziekenhuis te vinden voor dat soort zorg. Vroeger deden bijna alle oogartsen oogverwijderingen. Maar hoe vaker je zo’n operatie doet, hoe beter je erin wordt. Daarom is het goed om je te specialiseren. In het Oogziekenhuis hebben we vier specialisten die oogverwijderingsoperaties doen: wij tweeën, en ook Ronald de Keizer en Sodaba Khatab.”
Na een oogverwijdering krijg je in het Oogziekenhuis meteen een tijdelijk kunstoog. Waarom is dat?
Paridaens: “Als je net zo’n operatie hebt gehad, is het niet fijn om in de spiegel te kijken en een wond te zien. Een tijdelijk kunstoog ziet er dan beter uit en voelt prettiger. Wij waren het eerste ziekenhuis in Nederland dat dit deed. Ook met pijnstilling lopen we voorop. We gebruiken een nieuwe, betere soort pijnstilling. Daardoor hebben onze patiënten bijna geen pijn na de operatie. Niet alle ziekenhuizen gebruiken deze vorm van pijnstilling.”
De meeste kunstogen van patiënten uit het Oogziekenhuis zijn van glas. Is dat een bewuste keuze?
Hötte: “Ja, we kiezen vaak voor glas, omdat dit minder irritatie geeft dan acryl. Ook ziet een glazen kunstoog er vaak echter uit. Maar we bespreken de keuze altijd met de patiënt. Want als je veel sport of als je het kunstoog vaak uit je handen laat vallen, is glas misschien minder handig. Bij gehavende oogkassen kiezen we soms ook voor een acryl kunstoog, omdat dat makkelijker aan te passen is dan glas.”
Hebben verpleegkundig specialisten ook een rol bij oogverwijderingsoperaties?
Hötte: “Zeker! Voor en na de operatie geven zij uitleg aan de patiënt over het kunstoog. Zo weet de patiënt beter wat hij kan verwachten en kan hij gerichte vragen stellen als hij op het spreekuur bij de arts komt. Het is ook prettig als iemand vóór de operatie al eens een oogprothese heeft vastgehouden. Veel mensen weten namelijk niet goed hoe zoiets eruitziet. Daarnaast praten de verpleegkundig specialisten ook met de patiënt over hoe hij zich voelt. Ze bieden een luisterend oor en kunnen mensen, als dat nodig is, doorverwijzen naar bijvoorbeeld Bartiméus, een organisatie die mensen met slechtziendheid helpt. Die zitten in een gebouw naast het Oogziekenhuis.”
Brengen jullie Vereniging OOG in OOG onder de aandacht van mensen die een oogverwijdering hebben ondergaan?
Paridaens: ”Dat doen we inderdaad! Maar niet iedereen heeft behoefte aan lotgenotencontact is mijn ervaring. Sommigen zeggen: ‘Nee hoor, ik bespreek het wel met mijn partner of kinderen’. Maar we wijzen ze er wel op. Vereniging OOG in OOG staat ook op onze website.”
Dion Paridaens
Wat vinden jullie mooi aan jullie werk?
Hötte: “Ons werk is eigenlijk best creatief. Samen met de ocularist zorgen we dat de geopereerde oogkas er weer mooi uitziet. De patiënten zijn vaak heel dankbaar. Ze hebben vaak jarenlang pijn en last gehad van hun oog. Als die periode dan voorbij is, zijn ze erg opgelucht en blij. Veel mensen zien op tegen het verwijderen van een oog, maar achteraf valt het meestal mee.”
Paridaens: “Ik vind het bijzonder dat ik zo’n belangrijke operatie voor iemand mag doen. Het vertrouwen dat je krijgt van de patiënt betekent veel voor mij. Sommige patiënten, zoals mensen met een oogmelanoom, zie ik nog jarenlang na de operatie terug. Daardoor bouw je echt een band op. Dat maakt het werk heel waardevol.”
Over het Oogziekenhuis Rotterdam
Het Oogziekenhuis Rotterdam is een speciaal ziekenhuis dat zich helemaal richt op de zorg voor ogen. Mensen uit heel Nederland komen naar dit ziekenhuis voor onderzoek, behandeling en operaties aan de ogen.
Het ziekenhuis heeft veel ervaring met moeilijke oogaandoeningen. Er werken oogartsen die zich hebben gespecialiseerd in bijvoorbeeld netvliesproblemen, staar, traanwegen of oogverwijderingen. Ook zijn er specialisten die helpen bij zeldzame of ernstige oogaandoeningen, zoals oogkanker.
Het ziekenhuis vindt het belangrijk dat patiënten zich veilig en gehoord voelen. Ook wordt er veel aandacht besteed aan nieuwe technieken en onderzoek, zodat de zorg steeds beter wordt.
Verhuizing Oogziekenhuis
Het Oogziekenhuis Rotterdam is van plan om te verhuizen naar een nieuwe locatie naast het Franciscus Gasthuis in Rotterdam. Deze verhuizing is gepland voor na 2030. De samenwerking met het Franciscus Gasthuis biedt kansen om voorzieningen te delen en de zorg te verbeteren.
De gebouwen aan de Schiedamse Vest, waar het Oogziekenhuis nu gevestigd is, zullen na de verhuizing een nieuwe bestemming krijgen. Het monumentale hoofdgebouw zal behouden blijven en een nieuwe functie krijgen.
