Alles is mogelijk met maar 1 oog!

Ik heb zoveel plannen voor de toekomst…

Mijn naam is Imanda Moor en ik ben 39 jaar.
Ik ben geboren met staar en een cyste in mijn li-oog. Als baby ben ik vaak geopereerd en is de cyste verwijderd. Na de operaties was het zicht beperkt, ik zag alles wazig met dit oog. Helaas kwam die cyste 2 jaar geleden weer terug en deze was zo groot dat mijn hele oog verwijderd moest worden. Toen ben ik op zoek gegaan naar informatie, foto’s en een forum met verhalen van lotgenoten, daar was niet zoveel over te vinden op internet. Vandaar dat ik graag op deze manier aan de nieuwe site van Oog in Oog meewerk.
Sinds ik een goede, passende oogprothese heb dankzij Frederique Bak kan ik de wereld weer aan…..ik heb zoveel plannen voor de toekomst; een eigen webshop beginnen, nog meer fotograferen, en nog beter gitaar leren spelen (mijn nieuwe hobby)!
Volgens mij is alles mogelijk met maar 1 oog!!

Vereniging OOG in OOG blij met nieuwe website

De vereniging OOG in OOG is dolblij dat ze nu eindelijk te bereiken zijn via deze prachtige, professioneel gemaakte website. Nadat de vereniging een door webdesignbureau Redkiwi uitgeschreven wedstrijd voor een gratis website had gewonnen, is er enorm veel werk verzet. Natuurlijk door het Rotterdamse webdesignbureau zelf, maar ook door de vrijwilligers van de Vereniging. Zij moesten de briefing, de fotografie, de structuur en alle teksten zelf verzorgen.

“Gelukkig zijn wij door vele vrijwilligers geholpen. Zoals Ravinia de Waard voor de fotografie, Vincent Prange voor het schrijven van de teksten en Sylvia van der Zaan voor het vullen van de website met deze teksten en fotografie” zegt de oprichter van de vereniging Tonnie Landman.

“De samenwerking met Redkiwi is uitstekend verlopen en laten wij vooral niet vergeten dat deze website mede te danken is aan de financiële steun van Fonds PGO en het VSB Fonds. Zonder Redkiwi, de twee subsidiegevers en de inzet van onze vrijwilligers was het nooit zo goed en snel gelukt. Aan deze website bestaat een grote behoefte. Niet alleen bij iedereen met een oogprothese, maar ook bij wie te maken heeft met de zeldzame aandoening anof-/microftalmie.”

“Niet een handicap maakt een kind, maar het karakter”

In het weekblad Vriendin nr. 6 heeft een uitgebreid artikel gestaan over Mariska. Mariska (39 jr) is moeder van dochter Alinda (11 jr.) en zoon Renzo (9 jr.). Haar beide kinderen zijn geboren zonder oogjes (anoftalmie). Mariska probeert hen zo goed mogelijk te begeleiden bij het opgroeien.

“Inmiddels weet ik dat niet een handicap een kind maakt, maar het karakter.”

Wij hebben van de redactie van Vriendin een mooie pdf van het volledige artikel ontvangen die je hier kunt lezen.

Geweldig om lotgenoten te fotograferen

In het dagelijks leven ben ik veel bezig met mijn grootste passie: fotografie!

 Door Ravinia de Waard

Hallo, mijn naam is Ravinia de Waard en ik ben 26 jaar. Momenteel volg ik de studie Flower Design; een erg leuke opleiding tot bloemist. In het dagelijks leven ben ik veel bezig met mijn grootste passie:  fotografie! Regelmatig ga ik dan ook met mijn vriend mee, als tweede fotografe, naar een bruiloft of we gaan heerlijk samen de natuur in om mooie momenten vast te leggen.

Ik ben geboren met slechts één oog. Als baby ben ik hier meteen aan geopereerd en toen ook direct begonnen met het dragen van ‘mini-oogjes.’ Als kind heb ik altijd een acryl-prothese gedragen tot ik hier niet meer tegen kon en mijn oogholte constant ontstoken was. Daarom ben ik op latere leeftijd overgegaan op oogprothesen van glas. Het was echter moeilijk om een passend model te maken, omdat ik maar een kleine oogholte heb. Anderhalf jaar geleden is het volledig mis gegaan. De ruimte in mijn oogkas werd namelijk steeds kleiner, waardoor een prothese dragen niet meer mogelijk was. Ik heb bijna een jaar lang getobd met operaties en ik heb gedurende deze tijd een afgedekt oog gehad.

Uiteindelijk ben ik door het Rotterdams Oogziekenhuis doorverwezen naar oculariste Erica Groet om haar te laten kijken of zij iets voor mij zou kunnen doen. Ik ben weer begonnen met heel kleine oogjes en na iets minder dan een jaar kan ik zeggen: Het is goed zoals het nu is! Ik ben erg tevreden en heb geen last meer van mijn oog!

In deze tijd ben ik ook in contact gekomen met Vereniging OOG in OOG en met lotgenoten waar ik mijn verhaal mee kon delen. In oktober 2011 heb ik me ook aangemeld als vrijwilligster om o.a. de fotografie (voor de website) te doen. ‘Geweldig om in contact te komen met mensen en ze te fotograferen. Ieder met hun eigen verhaal en passie. Dat leg ik graag vast!’

Dit kan ik met mijn oog!

Een goed advies

Met mijn verhaal wil ik laten zien wat je met een oogprothese toch nog allemaal kan doen. Op twaalfjarige leeftijd was ik actief lid van de padvinderij, wat nu scouting heet. Dat is al weer ruim 40 jaar geleden. Op een van de scouting avonden kreeg ik tijdens een buitenspel een boomtak in mijn rechteroog.
De huisarts besteedde er niet veel aandacht aan, maar na een dagen kreeg ik erg veel pijn aan het oog. Ik kwam alsnog in het ziekenhuis terecht waar de oogarts constateerde dat er een flinke ontsteking achter mijn oog zat. Na een aantal weken van behandeling kreeg ik de mededeling dat het oog helaas niet meer te redden was en verwijderd moest worden. Anders zou de ontsteking ook mijn andere oog kunnen aantasten en zou ik wellicht volledig blind worden. Na de operatie ben ik al na een  paar weken naar het Haags Kunstogen Laboratorium gegaan voor mijn eerste oogprothese.

Een goed advies

Als kind had ik al op jonge leeftijd interesse in het werk van mijn vader. Deze was horloge- en klokkenmaker.
Op advies van mijn oogarts ben ik toch de opleiding voor uurwerkhersteller gaan  doen. Ook behaalde ik het diploma voor goudsmid. Mijn vader had een juwelierswinkel en stopte daarmee toen hij 65 jaar werd. Na negen jaar ervaring heb ik de zaak overgenomen van mijn ouders. Ik ben gestopt met de verkoop en de laatste dertig jaar doe ik voornamelijk de reparatie en het onderhoud van allerhande klokken, horloges en sieraden die kapot zijn gegaan.

Ik doe dit werk nog steeds met veel voldoening en kan dit precieze werk met mijn ene oog prima uitoefenen. Ook in mijn dagelijkse bezigheden ondervind ik weinig hinder van het gemis van mijn ene oog. Ik hoop dit mooie werk tot mijn pensionering vol te kunnen houden.

Voor ons is ze perfect!

Michaela vertelt op indrukwekkende wijze in het blad Mijn Geheim over haar dochtertje Sanne, die met één oogje is geboren. Haar ervaringen tijdens de bevalling. De reacties van haar omgeving. De bezoeken aan de kinderarts, de orbitaspecialist, de dermatoloog, en de fysiotherapeut. Haar verwachtingen voor de toekomst.  Dat kun je allemaal lezen in dit artikel.

Hart van Nederland van SBS6 op bezoek bij de OOG in OOG Familiedag

Het programma Hart van Nederland van SBS6 heeft deze dag opnamen gemaakt van Macy, het dochtertje van Maaike en Louis Oosterhof. Dit is een vervolg op een uitzending die in 2010 heeft plaatsgevonden. Het programma laat zien hoe het Macy in de tussentijd is vergaan.

Je kunt hier de uitzending bekijken.

Volmacht voor schenking en donaties

Omdat de vereniging een volwaardige goede doelen club is met een officiële ANBI-status mogen mensen en bedrijven schenkingen en donaties doen die onder bepaalde voorwaarden vrijgesteld zijn van schenkingsrecht. Zowel de vereniging als de schenker hebben daarvan voordeel. Als de schenker de vereniging periodiek (ten minste vijf jaar lang) een bedrag doneert van ten minste € 100 dan geldt er geen drempel van 1 % en mag het hele bedrag van de inkomstenbelasting worden afgetrokken. Zo’n afspraak moet notarieel worden vastgelegd. De kosten hiervan worden door de vereniging gedragen. Om deze kosten zo laag mogelijk te houden heeft de vereniging een afspraak gemaakt met KAeP Notaris in Utrecht. Daartoe heeft het bestuur bij deze notaris een volmacht getekend waarmee de notaris bevoegd is met gulle gevers een (periodieke) schenkingsovereenkomst te sluiten.
Op bijgaande foto ziet u de voorzitter/secretaris Hans van Dam en penningmeester Saskia Louwers de akte tekenen onder toeziend oog van de notaris.

Al 16 jaar gewend aan een mooi kunstoog

Door Alex van der Bijl

In de zomer van 1991 reed ik in mijn oude Volvo op een lange weg door de polder toen ik merkte dat ik dingen in de verte niet meer 100% kon focussen.
Een bezoek aan een oogarts in Amsterdam leverde niet direct iets op. Ik werd doorverwezen naar het militair hospitaal in Utrecht waar een specialist zat. Onderzoek gaf aan dat een vertakking van een bloedvat in mijn rechteroog de gele vlek (brandpunt in het oog) iets opzij duwde. De diagnose was dat het om een goedaardige afwijking ging waar beter niets aan te gedaan kon worden.

Langzaam begon ik met dat oog steeds minder te zien. In de tussentijd werd ik niet meer opgeroepen voor controle en had ik mezelf erbij neergelegd dat mijn oog blind zou worden. Dat was niet zo verstandig zou later blijken…. In 1996 (dus vijf jaar later!) adviseerden mijn zussen met een verpleegachtergrond mij sterk om toch nog eens naar dat oog te laten kijken, want ik zag met dat oog eigenlijk niets meer. Dus ging ik naar het Oogziekenhuis in Utrecht. De specialist die mij onderzocht schrok. De diagnose goedaardig werd gewijzigd in waarschijnlijk kwaadaardig. Opereren binnen twee weken!

Mijn verjaardag op 16 mei was enkele dagen voor de operatie en ik nodigde iedereen uit iets met het afscheid van mijn oog te doen. Ik kreeg hele mooie reacties. Tekeningen en lieve brieven. Zo heb ik prachtig afscheid van mijn oog kunnen nemen.

Na de operatie kon ik kiezen uit een glazen of kunststof oog. Ik koos voor het laatste en zo maakte Erica Groet een prachtig oog voor mij. Mensen die mij niet kenden zagen het verschil met het echte oog niet. Dat oog past mij letterlijk en figuurlijk uitstekend! Erica werkt het oog van tijd tot tijd bij omdat mijn oogkas slinkt en het oog daardoor dieper komt te liggen. Ik draag het oog dag en nacht en ik maak het eenmaal per maand schoon. Soms vergeet ik bijna welk oog het is en hou ik mijn hand voor een van de ogen om te checken.

Na mijn operatie realiseerde ik mij dat ik weliswaar niet meer naar buiten kan kijken maar des te meer naar binnen. Omdat ik in vijf jaar langzaam blind was geworden in mijn rechteroog was er geen grote overgang voor en na de operatie. Ook heb ik mij daarna gek genoeg nooit zorgen gemaakt of er toch niet uitzaaiingen zouden kunnen zijn. Dat heb ik natuurlijk wel laten controleren!
Ook realiseer ik mij dat ik kwetsbaar ben en dat ik blind kan worden als ik iets krijg aan mijn goede oog. Maar ook daarvoor heb ik al bedacht wat ik dan kan doen om gewoon op mijn kantoor door te kunnen werken. Ik ben eigen baas en dat maakt het gelukkig wel makkelijker.

Ik rij nog steeds auto zonder ongelukken al haal ik op een normale tweebaansweg niet gauw in. Lange autoritten maken mijn goede oog wel sneller vermoeid. De operatie is inmiddels 16 jaar geleden en ik ben intussen 68 jaar geworden en werk nog gewoon door met leuke klanten en heel prettige collega’s. Ik heb ook een extra groot computerscherm wat lekker werkt.
Kortom, ik ben helemaal gewend aan mijn kunstoog en merk er eigenlijk weinig van. Dat kan ook anders zijn lees ik wel eens van anderen. Ik ben dankbaar dat ik nog zo goed kan zien.

Vereniging OOG in OOG in het Nieuwsmagazine van Editoo

Editoo is de drukker van onze Nieuwsbrief OOG in OOG. Zij brengen elke maand een eigen magazine uit. In Nr. 1 van 2013 stond een artikel over OOG in OOG en ook een stukje over de andere hobby van de redacteur Vincent, postzegels verzamelen. Hij is daardoor ook eindredacteur van Filitalia, het blad van de club van verzamelaars van Italiaanse postzegels.

Een tijd geleden is Tonnie Landman geïnterviewd door de redactie van het Editoo magazine. In het artikel vertelt zij wat de meerwaarde is van het magazine van OOG in OOG: “OOG in OOG heeft, naast het magazine, ook een mooie website. De reden dat er naast digitaal ook op een papieren manier gecommuniceerd moet worden voegt veel toe”.

In het artikel over Filitalia vertelt Vincent met veel enthousiasme over zijn clubblad. Je kunt hier het volledige artikel lezen.